Nieco powyżej Fornesighe, w lesie nad potokiem Cervegana, leży Arsiera. Domy wciąż stoją, ale od dawna nikt tu nie mieszka. Kto tu przyjdzie, zobaczy kawałek historii Zoldo, który zwykle zna się tylko z książek.
Wieś górników
Nazwa Arsiera wiąże się z górnictwem. Powyżej wsi, na zboczu Col Dur, wydobywano galenę i sfaleryt, czyli rudy ołowiu i cynku, a nie żelaza jak w reszcie doliny. Sztolnie miały działać mniej więcej do 1880 roku. Potem ludzie żyli z łąk, bydła i lasu, a Arsiera stała się wsią letnią, do której rodziny wyprowadzały zwierzęta.
Dlaczego Arsiera opustoszała
Wraz z końcem górnictwa, a później emigracją wielu mieszkańców Zoldo jako lodziarzy, wieś opustoszała. Do połowy XX wieku ktoś tu jeszcze mieszkał, potem ostatni mieszkaniec opuścił swoje gospodarstwo. Niektóre źródła łączą ostateczny koniec z wielką powodzią z listopada 1966 roku, która dotknęła całą dolinę, ale nie jest to pewnie udokumentowane.
Wycieczka
Punktem startu jest Ponte Cervegana (około 1120 m) przy drodze na przełęcz Cibiana, około dwóch kilometrów za Fornesighe. Wygodna droga leśna prowadzi wzdłuż potoku do wsi. Trasa jest łatwa, w obie strony to około dwóch godzin. Po drodze przecina się Via del Ferro, szlak żelaza przypominający górniczą i kowalską historię doliny. Opis jest na dolomiti.org, ze zdjęciami na La Traccia.
Z szacunkiem
Stare domy są własnością prywatną i częściowo grożą zawaleniem. Prosimy nie wchodzić do środka, niczego nie zabierać i w żadnym wypadku nie wchodzić do sztolni.
Więcej o historii górnictwa i kowali na stronie Historia.